چرا میای وبلاگم؟
داشتم فکر میکردم واسه فراموش کردن ادما اول باید قیافه ی اون آدم رو از
ذهنت فراموش کنی ...چون به محض این که داری به یکی فکر میکنی تصویر
ذهنی از اون آدم هم میاد جلوی چشمت ...ولی خب امروز یه خانومی مراجعه کننده مون
بود که شخصیت جالبی داشت... تقریبا ۶ ماه قبل اومده بود و از اونجایی که
من حافظه ی یاداوری قیافه و کروکیم قویه قیافه ش یادم اومد و حتی از بحثی
که بار اول بینمون پیش اومده بود هم بش گفتم :| به گفته ی خودش حافظه ی تصویریش
از آدما درحد ماهی بود ...میگفت اگه مادرمم حتی بیشتر از سه روز نبینم قیافه ش
یادم میره و هی فکر میکنم مادرم چه شکلی بود :| و تا به عکسش نگاه نکنم هیچ
تصویر ذهنی ازش یادم نمیاد:| از شوهرش که میگفت جالب تر بود ... شوهرش که
چند وقت یبار ماموریت میره کامل قیافه ش از ذهنش پاک میشه و میگه اوایل
وقتی بعد یه مدت میدیدمش نمیشناختم شوهرمه :| گفتم خب خوبه دیگه اینطوری
شوهرتون همیشه براتون تازگی داره :| میگه ولی شما ماشالا دارین خیلی حافظه ی
قوی دارین ...بعدم گفت البته اکثر مردا اینطورین قیافه خانوما تو ذهنشون ثبت
میشه :| گفتم نه فرقی نداره من قیافه هیچکس یادم نمیره ...بعد گفت پس چرا
مناسبت ها وتولدا رو یادتون نمیمونه :| گفتم تعداد و ارقام دیگه قضیه ش
فرق داره ... قیافه یه دونه ست ... مناسبت و این چیزا تعدادشون زیاده ...
خودمم برام سوال بود ... گفتم از دکتر متی بپرسم :| گفت چون تو تقویم ثبت
نمیکنی عزیزم :| تقویم هم دم دستت نبود هشدار گوشیت هست ...اونم نبود
زمان سنج گوشیت هست :| من نگاه میکنم اون میخنده :|
برچسب:
نویسنده: غزل عباسیان